Nikola Tesla, Donald Trump ve Martha Stewart geceleri 4 saatten daha az uyuduğu bilinen insanlardan sadece birkaçı. Bazı insanların diğer insanlara göre daha az uyumasının genetik bir sebebi mi var yoksa bu sadece kararlılıkla mı ilgili?

California Üniversitesi’nden nörologlar, bir insanın ne kadar uyuduğunu doğrudan etkileyebilecek bir gen buldular. Neuron dergisinde yayınlanan raporda, gen mutasyonuna sahip olan kişilerin uykusuz kalmalarının sağlıklarına herhangi bir olumsuz etki oluşturmadığı söylenmiştir. Ayrıca sadece 6 saatlik uykunun bile o kişilerin gün içinde işlerini verimli bir şekilde tamamlamaları için engel olmadığı belirtilmiştir. Ancak, eğer sizde böyle bir mutasyon mevcut değilse 6 saatlik uyku işlerinizi zorlaştırabilir, güne kahve içmeden başlayamayabilir hatta uykusuzluk sebebiyle sağlık problemleri yaşayabilirsiniz.

San Francisco Üniversitesi’nde nörolog Louis Ptáček, “Ortalama olarak hayatımızın üçte birini uyku için harcıyoruz ancak uyku hakkında çok az şey biliyoruz. Bu araştırma, beyindeki devrelerin karmaşıklığını, uykuya ve uyanıklığa katkıda bulunan farklı nöron türlerini incelememize olanak sağlayan heyecan verici yeni bir sınırdır.” dedi.

az

Bu gen, ekibin uyku ile bağdaştırdığı ilk gen değil. Aynı ekip 2009 yılında uyku ile ilgili DEC2 isimli geni incelediler. Bu araştırmaya göre, bu gene sahip olan insanlara gece ortalama 6.25 saatlik uyku yeterliyken sahip olmayan insanlara 8.06 saatlik bir uykunun yeterli olduğu gözlemlendi.

Araştırmacılar bu yeni geni, DEC2 mutasyonuna sahip olmayıp kısa süre uyuyanlar üzerinde yaptıkları araştırmalar sonucu buldular. Söz konusu gen, ADRB1, nöronları ve dorsal ponstaki aktivite seviyelerini, uykunun evrelerini kontrol ettiği bilinen beyin bölgesini etkiliyor gibi görünmektedir.

Araştırmacılar daha sonra mutasyona uğramış ADRB1 varyantını taşımak için genetik olarak tasarlanmış farelerle bir deney gerçekleştirdiler. Mutasyona uğramış ADRB1 nöronlarına sahip fareler, normal farelerden ortalama 55 dakika daha az uyumuştur. Ayrıca, bu bölgedeki tipik ADRB1 nöronlarına sahip farelerin uyanıklık ve REM (hızlı göz hareketi) sırasında daha aktif olduklarını fark ettiler.

Ptáček, “Uyku çok karmaşık. Vücudumuza uyumasını ya da uyanmasını söyleyen bir gen ya da beynin bir bölgesi olduğunu düşünmüyoruz. Bu, sadece birçok parçadan biri.” dedi.

Kaynakça: 1